ត្រីអាំង គឺជាម្ហូបសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមានលក្ខណៈប្រពៃណី ដែលមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយជីវិតប្រចាំថ្ងៃ និងវប្បធម៌របស់ប្រជាជនខ្មែរ។ ប្រទេសកម្ពុជាមានធនធានទឹកសម្បូរបែប ជាពិសេសបឹងទន្លេសាប ទន្លេមេគង្គ និងបឹងស្រះជាច្រើន។ ដូច្នេះ ត្រីបានក្លាយជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃរបបអាហាររបស់ប្រជាជនខ្មែរតាំងពីបុរាណកាលមក។
ជាទូទៅ ត្រីអាំងខ្មែរត្រូវបានរៀបចំដោយប្រើត្រីស្រស់ដែលប្រឡាក់គ្រឿងបន្តិច មុននឹងយកទៅអាំងលើធ្យូង។ វិធីចម្អិននេះជួយរក្សារសជាតិផ្អែមធម្មជាតិ និងរសជាតិដើមរបស់ត្រី ខណៈពេលដែលផ្តល់ក្លិនឈ្ងុយផ្សែងដ៏ឆ្ងាញ់។ ត្រីអាំងជាទូទៅត្រូវបានទទួលទានជាមួយ ទឹកជ្រលក់ទឹកត្រីផ្អែម បន្លែស្រស់ និងបាយសក្តៅៗ។
ត្រីអាំងមានប្រវត្តិយូរលង់ដែលផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងការនេសាទ និងរបៀបរស់នៅប្រពៃណីរបស់ប្រជាជនខ្មែរ។ នៅតំបន់ជិតទន្លេ និងបឹង ប្រជាជនតែងចាប់ត្រីស្រស់ ហើយយកមកអាំងលើភ្លើង ដើម្បីរៀបចំជាអាហារដ៏ងាយស្រួល និងឈ្ងុយឆ្ងាញ់។ ការអាំង គឺជាវិធីចម្អិនអាហារមួយក្នុងចំណោមវិធីដែលចាស់ជាងគេ និងសាមញ្ញបំផុត។ វាត្រូវការគ្រឿងផ្សំតិចតួច ប៉ុន្តែអាចរក្សារសជាតិធម្មជាតិរបស់ត្រីបានយ៉ាងល្អ។ វិធីចម្អិនបែបបុរាណនេះត្រូវបានបន្តពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ ហើយនៅតែពេញនិយមនៅកម្ពុជារហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។ នៅក្នុងសហគមន៍ជនបទ ត្រីអាំងតែងតែត្រូវបានរៀបចំ និងទទួលទានក្នុង ការជួបជុំគ្រួសារ ដំណើរនេសាទ ពិធីបុណ្យ និងឱកាសជួបជុំផ្សេងៗ។ វាមិនត្រឹមតែជាអាហារដ៏ឆ្ងាញ់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាម្ហូបដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីប្រពៃណីខ្មែរ និងទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធរវាងមនុស្ស និងបរិស្ថានធម្មជាតិរបស់ពួកគេថែមទៀតផង។
គ្រឿងផ្សំសំខាន់ៗ ៖
សម្រាប់ត្រី៖ ត្រីទឹកសាបស្រស់ ដូចជា ត្រីរ៉ស់ ត្រីអណ្តែង ឬត្រីប្រា, អំបិល, ស្លឹកគ្រៃ, ស្លឹកក្រូចសើច
ទឹកជ្រលក់៖ ទឹកត្រី, ទឹកក្រូចឆ្មា ឬទឹកអំពិល, ម្ទេស, ខ្ទឹមស, ស្ករត្នោត ឬស្ករស, សណ្តែកដី តាមចំណូលចិត្ត
បន្លែស្រស់៖ ត្រសក់, សាឡាត់, ជីស្រស់ៗ, បន្លែតាមរដូវ
ជាដំបូង លាងសម្អាតត្រីឱ្យបានស្អាត រួចប្រឡាក់អំបិល និងគ្រឿងទេសទាំងផ្នែកខាងក្នុង និងខាងក្រៅរបស់ត្រី។
កម្ដៅ និងផ្សែងពីធ្យូងផ្តល់ក្លិនឈ្ងុយដល់ស្បែកត្រី ខណៈដែលរក្សាសាច់ត្រីឱ្យទន់ និងមានជាតិទឹក។
អាចដាក់ ស្លឹកគ្រៃ ចូលក្នុងពោះត្រី ដើម្បីបន្ថែមក្លិនឈ្ងុយ។ បន្ទាប់មក អាំងត្រីយឺតៗនៅលើធ្យូង។
ទទួលទានជាមួយ ទឹកជ្រលក់ និងបន្លែស្រស់ៗ។
